Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2008

Επανάληψη...την Τρίτη γράφω



Η μέρα σήμερα ήρθε δυσλεκτική.
Να θυμηθώ προσπαθώ τους κανόνες.
Την Τρίτη γράφω…



Σύνταξη:

Υποκείμενο:.…γένους θηλυκού
Πτώσεις:……...πολλές!
Αντικείμενο:...του πόθου.

Θα ανασυνταχτώ.



ΧΡΟΝΟΣ:

Ενεστώτας:

Εγώ παίζ-
ω
Εσύ παίζ-
εις
Αυτός
Αυτή παίζ-
ει
Αυτό


Ο καθένας έχει την κατάληξή του…τελικά.


Ο Αόριστος:

Ορίζει…
Το ¨Α¨ του… στερητικό.
Μου λείπεις ακόμα.




Μέλλοντας:

Άλλος ένας χρόνος.
Την Τρίτη θα γιορτάσω κι άλλα γενέθλια.
Μελωμένος ο μέλλοντας μου. Κολλάω πάνω του. Ακόμα τον
μπερδεύω με την Ευκτική.



Ευκτική:



Έγκλιση. Γεμάτη ευχές.
Θα με γεμίσετε αγαπημένοι μου πάλι με αυτές...κι εγώ
θα πρέπει να τις χωρέσω…κι ας λιγοστεύω χρόνο…. .με το χρόνο.
Δυο μέρες έμειναν. Θα προλάβω ελπίζω να φορέσω το χαζό χαμόγελο του αιώνιου μικρού κοριτσιού που σου αρέσει. Να έρθεις…. εύχομαι.




Παθητική φωνή:

.......χωρίς ποιητικό αίτιο !!!!


Επιστρέφεις αύριο στον Μέλλοντά μου. Ανα-ψυχής ταξίδι. Πάντα επιστρέφεις. Θα φτάσεις πρωί μου έγραψες. Τραβάω το στόρι μου και περιμένω να σε δω να έρχεσαι απ΄ το πρώτο φως. Πρώτα η σκιά σου θα φανεί. Να ξέρεις. Αυτήν θα ερωτευτώ…κι ας λέω το φως.
Η μαμά δεν επέστρεψε ποτέ. Ταξίδι ψυχής. Ποτέ δεν επιστρέφεις. Χαμένη στον Αόριστο.

Δεν καταλαβαίνω !!! Θα μου εξηγήσει κανείς;

Την Τρίτη γράφω άλλον έναν χρόνο.
Ακόμα δεν έμαθα τους κανόνες. Θα μείνω πάλι……….με κολλημένη τη γεύση του μαλλιού της γριάς στο πρόσωπό μου.…τη γεύση της καμένης καραμέλας.
Την Τρίτη γράφω άλλον έναν χρόνο. Ανορθόγραφα….με καταλήξεις που δεν θα ορίσω ποτέ…...
Αυτή την Τρίτη δεν θα έχει φαγητό στο πάρτι…η μαμά λείπει ακόμα.
Αυτή την Τρίτη δεν θα σβήσω το χρόνο πάνω στην τούρτα.

Σ αυτήν την φαρσοκωμωδία σε καλώ να τουρτοπολεμήσουμε…όπως αρμόζει.
Αυτήν την Τρίτη.
Θα έρθεις;
Σε θέλω κοντά μου σ΄ αυτόν τον πόλεμο της τούρτας που κηρύσσω…και να με χαίρεσαι θέλω…όπως θα κολλάει πάνω μου η γεύση σου….χρόνια πολλά.

.

9 σχόλια:

Μπόσκο είπε...

Διανύοντας την εποχή του Υδροχόου (When the moon is in the 7th Sign) και επειδή τα γενέθλια μας είναι με διαφορά λίγων ημερών, μπορώ να σου ευχηθώ από τώρα ΝΑ ΤΑ ΄ΚΑΤΟΣΤΗΣΕΙΣ; ή είναι πολύ νωρίς;

maira del mar είπε...

Νωρίς;;;;;
Διανύοντας την εποχή του Υδροχόου, έχω να σου πω καλέ μου φίλε μπόσκο ότι δεν έμαθα , δεν ξέρω και δεν πιστεύω ότι μετριέται ο χρόνος…και πολύ περισσότερο με νούμερα. Αυτό το μέτρημα σε οδηγεί στη φθορά. Η μητέρα μου μου έλεγε μικρή να μη μετράω τα άστρα γιατί θα βγάλω τόσα σπυράκια όσα μέτρησα. Το έκοψα από τότε. (ε, ξεχνιόμαστε καμιά φορά). Θυμάσαι το σπυράκι που είχα προχθές;;
Ο δικός μας χρόνος γλυκέ μου φίλε είναι «αμέτρητος». Βρίσκεται σε ότι μας έχει τραυματίσει ή φωτίσει. Έτσι μόνο διαρκούμε και παραμένουμε. Βλέπε τις παλιές μουσικές που αγαπάς. Μετριέται η αξία τους;; Ίσως να μην υπήρξαν ποτέ στα top-10. Ζουν όμως στη μουσική του παρόντος.

Αν είναι πολύ νωρίς για ευχές;;;;
Σ΄ ευχαριστώ πολύ και εύχομαι να αξίζω να τα κατοστίσω στις καρδιές σας.

Ισμήνη Μπονάτσου/ Ismini Bonatsou είπε...

Χρόνια καλά, πολλά, ευτυχισμένα, χαρούμενα, εμπνευσμένα, παιχνιδιάρικα, ολόκληρα!!!!
φιλιά και αέρα στα πανιά σου

Μπόσκο είπε...

ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ-ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΚΟΜΗ! ΝΑ ΣΕ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ!

Schwester είπε...

Χρόνια πολλά,γλυκά,χαρούμενα και όμορφα!

Ανώνυμος είπε...

να ζήσεις Μαιρούλα και χρονια πολλα και μπλα μπλα μπλα μπλα..να εχεις πολύ υγεία,πολύ αγάπη, ηρεμία,δύναμη, καλες σκέψεις και λίγα ψιλά...σου ευχόμαστε με αγάπη ο Βασιλης και η Αννούλα!!!!!!!!!!!

candyblue είπε...

χρόνια πολλά και από μένα. μαζί με την τούρτα σου τρώω και τον μηδενικό του χρόνου μου.


Ότι πόθησες, είθε αυτό, να σε κυνηγάει για πάντα.

maira del mar είπε...

@Ισμήνη Μπονάτσου
Ισμήνη μου…ευχαριστώ που φύσηξες.
Αρμενίζω ήδη… !

Η έκθεση της μαμάς σου καταπληκτική!!! Έχει απογειωθεί….και μας συνεπήρε…
Την ευχαριστούμε για το ταξίδι αυτό. Και…στα δικά σου.



@μποσκο
Σ ευχαριστώ για τις διπλές ευχές. Θα τις εμπεδώσω λες;



@schwester
Γλυκιά μου schwester
Σ ευχαριστώ. Μου έχεις λείψει.
Να περνάς καλά εκεί στο βορρά.
Ε, κι ένα αεροπλάνο απόσταση είμαστε.
Κανόνισε…



@Βασίλης και Αννούλα;
@Αννούλα και Βασίλης!

Δεν σου έχω πει όταν υπογράφετε να βάζεις πρώτο το όνομα της Αννούλας;
Άντε παιδιά. Καλές σκέψεις…και προχωρήματα. Να είμαστε δημιουργικοί…κ εν τη ενώσει η δύναμη. Εμείς την έχουμε…κι ας νομίζουν. Βασίλη δούλευε. Περιμένουμε το δίσκο σου. Αννούλα…το παιδί!
Αγκαλιές τρανταχτές



@candyblue
Ευχαριστώ candy μου!

Να με κυνηγάει…και να βραδύνω το βήμα μου ,λέω….
για να με πιάσει!

maya είπε...

ωραίο κείμενο.
παλιό ποστ αλλά παρ'όλα
χρόνια πολλά!

:)))