Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

"ALONE"... with LOLEK

(...)

Lolek, δίχως Βolek κι επιπλέον «Alone» όπως επέλεξε να ονομάσει και το πρώτο δισκογραφικό του ταξίδι, μελ-οδεύοντας είτε «Alone with Lucy» είτε «... to the beach alone» εν μέσω άλλων μοναχικών σταθμών, μιας διαδρομής που παρότι είναι γεμάτη εκλεκτικές συγγένειες κι αναφορές μεταξύ Leonard Cohen , Nick Cave αλλά και ήχων βαλκάνιων, αναδεικνύουν όμως μοναδικά έναν λιτό και πικρό λυρισμό που απορρέει από τη δική του αλήθεια. Λόγος λιτός και σκέψη περιεκτική. Αυτήν τη συνέπεια συναντήσαμε συνομιλώντας με τον Γιάννη Αναγνωστάτο (Lolek).



1. «Alone», λοιπόν. Πόσο απαραίτητη θεωρείτε την μοναχικότητα για έναν δημιουργό και πόση μοναχικότητα εμπεριέχει τελικά η συμπόρευση με κάποιον άλλον ώστε να είναι δημιουργική;
Η μοναχικότητα από μόνη της δεν σημαίνει πολλά πράγματα. Το ζητούμενο είναι να βρεις αυτό που έχεις μέσα σου και να το εκφράσεις με τον δικό σου τρόπο. Ο 'δρόμος' που διαλέγεις την εκάστοτε περίοδο πρέπει να εξυπηρετεί αποκλειστικά τον σκοπό αυτό. Στην περίπτωση της συμπόρευσης με κάποιον άλλον εμφανίζεται ο παράγοντας εγωισμός και αυτόματα γίνεται το επίκεντρο. Η προσπάθεια για να ελέγχεις τον εγωισμό σου είναι σίγουρα δημιουργική διαδικασία.
2. Έχετε δηλώσει ότι δεν θεωρείτε τον εαυτό σας καλλιτέχνη και ότι ο λόγος που γράφετε και παίζετε μουσική είναι γιατί ευτυχώς δεν θεωρείτε τον εαυτό σας καλλιτέχνη. Αλήθεια, πώς αυτοπροσδιορίζεστε και τι σημαίνει για σας «καλλιτέχνης»;
Με ενοχλούν οι άνθρωποι που επαναπαύονται στον 'τίτλο' τους ή στην ιδιότητά τους. Πολύ περισσότερο με ενοχλούν αυτοί που αρέσκονται στην ιδέα ότι είναι 'καλλιτέχνες' και το προβάλουν για να υποδηλώσουν την διαφορετικότητα τους έναντι των υπόλοιπων. Δυστυχώς η λέξη έχει απαξιωθεί και χρησιμοποιείται με χαρακτηριστική ευκολία. Για μένα ο χαρακτηρισμός 'καλλιτέχνης' συνεπάγεται έναν ‘πολεμιστή’ ο οποίος διαθέτει ταλέντο και αισθητικά κριτήρια, εκφράζεται επειδή το έχει ανάγκη, δεν επαναπαύεται στις ευκολίες του και είναι διατεθειμένος να 'βουτάει' ψυχικά.
3. Τη δουλειά σας τη χαρακτηρίζουν οι απλές, λιτές φόρμες τόσο στο στίχο όσο και στη μελωδία. Πόσο είναι αυτό αποτέλεσμα αυθόρμητης γραφής και πόσο μεθοδικής προσέγγισης βασισμένης σε «γνώση»;
Συνθετικά ο δίσκος είναι αποτέλεσμα αυθόρμητης γραφής. Ενορχηστρωτικά είναι συνδυασμός των δύο.
4. Πιστεύετε ότι ο λόγος που χρησιμοποιείτε αγγλικό στίχο είναι γιατί «αρκεί» για να εκφράσετε το βαθύτερo, προσωπικό σας λόγο και να τον επικοινωνήσετε στο ελληνικό κοινό; Ή μήπως «Δεν αρκεί»..σύμφωνα με τον τίτλο του ακυκλοφόρητου με ελληνικούς στίχους τραγουδιού σας που είχαμε την τιμή να μας εμπιστευτείτε κατ ιδίαν;
Ο αγγλικός στίχος χρησιμοποιήθηκε από μεγάλο σεβασμό απέναντι στην ελληνική γλώσσα. Δεν αισθάνομαι έτοιμος να γράψω στα ελληνικά αν κι έχω κάνει μια πρώτη προσπάθεια. Από την άλλη θεωρώ ότι έχει ενδιαφέρον η χρήση της αγγλικής από ανθρώπους που δεν είναι για αυτούς η μητρική τους γλώσσα.
5. Στο πρώτο κατά σειρά κομμάτι του δίσκου ζητάτε εναγωνίως χρόνο. Ο χρόνος τελικά μετριέται στα δικά μας δάχτυλα ή είναι στο χέρι κάποιου « Άλλου»;
Μονάχα ο χρόνος που ανήκει στο παρελθόν μπορεί να μετρηθεί στα δικά μας δάχτυλα. Κάθε καινούρια στιγμή δεν είναι κάτι δεδομένο και είναι στο χέρι κάποιου « Άλλου». Μόνο το όνειρο μπορεί να καταρρίψει κάθε είδους όριο.
6. Γνωρίζω την αδυναμία σας στο ...ρυζόγαλο. Κι αν δεν με απατά η παρατηρητικότητα μου η φωτογράφιση για το δίσκο από τον Έκτορα Δημησιάνο έγινε σε μαγαζί φημισμένο για τα ρυζόγαλά του. Πως εξηγείται όμως ο καφές στο τραπέζι; Αυτό δηλώνει μια ανατροπή ή κάποιον μικρό και αναπόφευκτο «συμβιβασμό»;
Ο ελληνικός καφές εξυπηρετούσε την ιδέα της συγκεκριμένης φωτογραφίας. Το ρυζόγαλο δυστυχώς δεν μπήκε στις φωτογραφίες και θεωρώ ότι ήταν ο μόνος συμβιβασμός που έκανα στη δημιουργία του δίσκου.
7. Καλή συνέχεια στο ταξίδι σας, λοιπόν. Αλήθεια όμως, τι έχετε βάλει στις αποσκευές σας ώστε να αντιμετωπίσετε το μονοπρόσωπο συγκεντρωτισμό που παρατηρείται σήμερα στην ελληνική βιομηχανία κουλτούρας και σε ποιόν επόμενο σταθμό θα σας συναντήσουμε ;
Δεν έχω μαζί μου αποσκευές. Είμαι μόνο με την αλλαξιά που φοράω. Αυτό διότι ανά πάσα στιγμή θέλω να είμαι σε θέση να κατέβω και να φύγω. Αδιαφορώ για το αν θα είμαι στα λουξ βαγόνια του 'τρένου'(έστω ότι είναι το μέσο στην προκειμένη περίπτωση) . Κάθε σταθμός έχει τα δικά του οπότε δεν είμαι σίγουρος(...)
Μάιρα Λιούγκου ( maira del mar )
εφημερίδα “ΕΠΟΧΗ”
06.09.09




Επίσης
ο Lolek στο ντιβάνι των Ασμάτων και Μιασμάτων
με δισκαναναλυτές τη Λένα Πλάτωνος και τον bosko

11 σχόλια:

dimosthenis s είπε...

"Δεν έχω μαζί μου αποσκευές. Είμαι μόνο με την αλλαξιά που φοράω. Αυτό διότι ανά πάσα στιγμή θέλω να είμαι σε θέση να κατέβω και να φύγω."


Πέτρα που κυλάει δεν χορταριάζει τα έχουμε πει ...


Καλώς ήρθες frau maira del mar

Angel ^j^ είπε...

.. αν οι στίχοι του ήταν χρώμα
σίγουρα θα έπαιζαν με τις σκιές
και την απόχρωση
όπως αρέσκεται να παίζει κι η μοναξιά άλλωστε ..
Μόνος στη μια όχθη κι όλος ο κόσμος (του) στην απέναντι ..
"lord.. mum ..love can you please give me some time .." (1.Have you noticed?)
Και στη μέση ερήμιν του να κυλάει το ποτάμι του χρόνου ..

Κι είναι περίεργο ..
γράφει
μουσικές μα ..
με ..σιωπές και παύσεις ..
υπο-γράφει
πάνω στην .. άμμο ( 10. Sand)
κι αποχωρεί αφήνοντας πίσω του .. αποσιωπητικά
("I will never pretend that it’s fine.." - 10. Sand)
..Κι ίσως και μια υπόσχεση για το επόμενο βήμα του που a priori δηλώνει ανικανοποίητος στην περιρρέουσα υποκριτική αυτάρκεια
("Δεν Αρκεί")


Υ.Γ. ..Respect respect respect, για το δημιουργικό κομμάτι της συνέντευξης, αναγνωρίζοντας την έμπνευση και τη ‘σπουδή’ στο στήσιμό της ...
(.. δυνατός ’παίκτης’ ο Lolec δε λέω αλλά και τα .. Rebounds που λάμβανε για ν απαντήσει.. ‘ά-παιχτα’...;))) )

Υ.Υ.Γ. Φιλιά πολλά πολλά πολλά στον .. rebounder ..;)))

Το παιδί της πλατείας είπε...

πoλύ καλό αφιέρωμα αγαπήτη maira del mar.
Πρώτη φορά απο τα μέρη σου και μου αρέσει το στύλ σου.
Ο Lolek, η Μόνικα, Closer και οι Film για μένα ξεχωρίζουν για την ποιότητα τους στον χώρο του Αγγλόφωνου Ροκ στην Πατρίδα μας.
Ελπίζω να τα λέμε συχνά...

Θα αποθηκέυσω στα αγαπημένα το blog σου...

Όμοιος είπε...

1• Η μοναχικότητα σαν προϋπόθεση δημιουργικότητας ..
2• Η απαξίωση του "καλλιτεχνίζειν" ως ..αίτιο (και αιτιατό) του την "τέχνην ποιείν" ..
3• Λιτότητα, Αυθόρμητη γραφή και Μεθοδική προσέγγιση : η πρόσθεση προηγείται της «αφαίρεσης» .. αξιωματικά …
4• Όταν η γλώσσα "δεν αρκεί" η ανάγκη για έκφραση .. ξενιτεύει
5• Ο χρόνος στο χέρι κανενός.. Όσο τον ψάχνεις μετρώντας τα …δάχτυλα γλιστρά σαν άμμος …
6• Όταν ο φωτογράφος επιβάλλει «μικρούς συμβιβασμούς», εμφανίζει το πορτραίτο του …
7• Μετά το ‘μονοπρόσωπο’ ο επόμενος σταθμός (φοβάμαι) θάναι .. α-Πρόσωπος

Μια «καλή» συνέντευξη είναι σαν το .. καλό tango ..
Χρειάζεται δύο που να γνωρίζουν καλά τα .. βήματά τους ..


κι απ΄ ότι φαίνεται γνωρίζεις από καλό... tango..
=)

Όμοιος είπε...

.....

so .... "Shall-we-dance" madame ??

:)

maira del mar είπε...

@dimosthenis s

Η ευφορία …της μιας αλλαξιάς !
δηλαδή...
Περι-ουσίας
αφαίρεσης
και...προστιθέμενων αξιών (υπο)λογισμοί .
Όλα τα λεφτά...στην αφαίρεση!!!

Έτσι,κυλώ.... ξανά στις αν(ΕΞ)αρτήσεις μου
και η χαρά μεγάλη που σε ξαναβρίσκω Herr Rolling Doktor.

maira del mar είπε...

@Angel^j^
Η εκ βαθέων... αλτική υπεροχή του Lolek
Απο live σε life…
κι
από τις υπόγειες μοναχικές ανιχνεύσεις
ως τις πολυσύχναστες βεράντες των ...πολυκατοικημένων θερινών συν-απαντημάτων μας.

Angel^j^… (και) σε θέση receiver!
Respect!
Με βήματα follow up
cross over ..the sky.

Η μπάλα πάντα στον αέρα...
κι
η τοποθέτηση.. η βάση του καλού παιχνιδιού!
Σε ευχαριστώ, αγαπημένη, για την τοποθέτηση.


Υ.Γ.
Η blog out ...στάση μου
όπως γνωρίζεις οφείλεται σε pivot μετατόπισή μου σε απομονωμένο μα «...Zαχαρένιο» τόπο (φυσικά κοντά στη θάλασσα).
Οι πυλώνες του ΟΤΕ για τη σύνδεσή μου με τηλέφωνο, ότι στήθηκαν. Υπολογίζω σε λίγες μέρες να συνδεθώ και ιντερνετικά...για να συνεχίσουμε το παιχνίδι μας.

So,…please give me some time
“alone”..απολαμβάνοντας μουσικές , σιωπές, και παύσεις...del mar

Πολλά πολλά «Zαχαρένια» φιλιά ανταποδίδω.
(Ίσως κι από κοντά το ΠΣΚ...)

maira del mar είπε...

@ το παιδί της πλατείας

Στα αγγλόφωνα που ανέφερες να προσθέσω και τους Felizol.

Το στιλ μου όντως είναι... πέραν του περιεχομένου ...να (περι)έχω και στιλ.
Τουλάχιστον αυτό προσπαθώ !
:)))

Χαίρομαι που σου αρέσει και είναι τιμή μου να βρίσκομαι στη λίστα των αγαπημένων σου blog...
.
Καλώς όρισες...παιδί
και φυσικά θα τα λέμε... και στην πλατεία!!!

maira del mar είπε...

@ Όμοιος

Solo (alone)... αυτοσχεδιασμοί
ΕΡΩΤήσεων κι απαντημάτων
που ‘’συν-εντυγχάνουν’’
σε πνεύμα… ’’όμοιο’’.

It’s my pleasure…

Ευχαριστώ, λοιπόν για αυτήν την ‘’συν-έντευξη’’ βημάτων
επιπλέον σε δρόμους ...αργεντίνικης εκφοράς συναισθημάτων πάθους μα και επιμονής.

Viva tango!!!

Θα απουσιάζω για λίγο ακόμη από τους ιντερνετικούς αιθέρες.
Ως τότε...solάρωντας θα γλιστρώ το χρόνο...
σε ρυθμούς 2/4 ή και 4/4 απ την κλεψύδρα των χεριών
(σας) ...

Gracias ,hombre !!!
;)

Όμοιος είπε...

έστω κι αν solαρετε, η κλεψύδρα των χεριών (μας) παράλληλη στο έδαφος θα μείνει για ν΄ αποφύγει ο χρόνος τα .. 'γλιστρήματα'

.. τσ τσ !
δε θα το επιτρέπαμε άλλωστε να(μας)..'ξεφύγετε' είτε da sola
είτε του χρόνου .. εποχούμενη!

;)

Angel ^j^ είπε...

Με ιδιαίτερη σπουδή κρατάω τη .. μπάλα πάντα στον αέρα με πιρουέτα εξαίσια και όχι γειωμένη με λόγια ή με ..βήματα ..επί εδάφους κύλησης ή 'εστω .. διαφυγής !

Και μιάς και η ‘σωστή’ τοποθέτηση στο .. επίπεδο είναι συνισταμένη και των 2 επιμέρους … συνιστωσών επί των x,y αξόνων του, αντίστοιχα κι εγώ σ΄ευχαριστώ..

So .. I ‘ll give you some time (… but only … “some” )

Thanks για τα .. ΖΑΧΑΡΩτά !
Σχετικά όμως με το ΠΣΚ … klaps sfin ligm snif
(Αλλά ας μη το κάνουμε θέμα καθ’ότι θα μπορούσε να ‘ναι και .. πολύ … χ(ΟΙ)ρότερα !!!)

Πολλά πολλά πολλά φιλιά αγαπημένη μου και … ti aspetto al piu presto !! ;)))